Επιστροφή

Ἀρχιεπισκοπικὴ Ἐγκύκλιος γιὰ τὴ Μικρασιατικὴ Καταστροφή

Ἀριθµ. Πρωτ. 214/2022

Ἀρχιεπισκοπικὴ Ἐγκύκλιος γιὰ τὴ Μικρασιατικὴ Καταστροφή

25 Σεπτεµβρίου 2022

Πρὸς τοὺς Σεβασµιωτάτους καὶ Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς, τοὺς Εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς καὶ Διακόνους, τοὺς Μοναχοὺς καὶ τὶς Μοναχές, τοὺς Προέδρους καὶ τὰ Μέλη τῶν Κοινοτικῶν Συµβουλίων, τοὺς Ἐντιµολογιωτάτους Ἄρχοντες τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου, τὰ µέλη τῆς Ἡγεσίας τῶν 100, τὰ Ἡµερήσια καὶ Ἀπογευµατινὰ Σχολεῖα, τὶς Φιλοπτώχους Ἀδελφότητες, τὴ Νεολαία, τὶς Ἑλληνορθόδοξες Ὀργανώσεις καὶ ὁλόκληρο τὸ Χριστεπώνυµο πλήρωµα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀµερικῆς.

«Ὅτι σποδὸν ὡσεὶ ἄρτον ἔφαγον καὶ τὸ πόµα µου µετὰ κλαυθµοῦ ἐκίρνων» (Ψαλµὸς ρα´, 10).

 

Προσφιλεῖς ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφὲς ἐν Χριστῷ,

Ὁ µήνας Σεπτέµβριος ὁλοκληρώνεται µὲ ἐκδηλώσεις µνήµης γεγονότων, τὰ ὁποῖα εἶναι µὲν θλιβερά, ἀλλὰ σηµαδεύουν τὴν ἐθνική µας ταυτότητα. Μόλις πρὶν µερικὲς ἡµέρες ἦταν ἡ εἰκοστὴ πρώτη ἐπέτειος τῆς ἑνδεκάτης Σεπτεµβρίου, ἐνῶ βρισκόµαστε ἐν µέσῳ τῶν ἐκδηλώσεων γιὰ τὴν ἐπέτειο τῶν ἑκατό ἐτῶν ἀπὸ τὴ Μικρασιατικὴ καταστροφή, κατὰ τὴν ὁποία χάθηκαν τόσες ζωές, ἀφανίζοντας τὶς Ἑλληνικὲς κοινότητες ἀπὸ τὸν Ἑλλήσποντο τοῦ Πόντου µέχρι τὰ νοτιότερα παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἀνατολία, φωτιὲς µίσους καὶ διωγµῶν κατάστρεψαν τὶς πόλεις τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισµοῦ, οἱ ὁποῖες ἤκµασαν γιὰ χιλιάδες χρόνια, ἀφήνοντας πίσω στάχτες καὶ ἀποκαΐδια. Περισσότεροι ἀπὸ ἕνα ἑκατοµµύριο ἄνθρωποι ἀναγκάστηκαν νὰ φύγουν σὲ ἄλλους τόπους ἀφήνοντας πίσω τὶς περιουσίες τους καὶ ξαναρχίζοντας ἀπὸ τὸ µηδέν. Ἕνα πλῆθος ἀνθρώπων διασκορπισµένων στὰ πέρατα τῆς οἰκουµένης, τὸ ὁποῖο δηµιούργησε τὴν Ἑλληνικὴ Διασπορά.

Ὡς Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀµερικῆς, ἑορτάζουµε τὸ φετινὸ ἔτος τὴν ἑκατονταετηρίδα τῆς Ἐκκλησίας µας, ὡς τῆς µεγαλύτερης ἐπαρχίας τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου. Σὲ µεγάλο βαθµό, ἡ δηµιουργία τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς µας ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο ἦταν µιὰ ἀντίδραση στὴ Μικρασιατικὴ Καταστροφή. Ἡ Μητέρα Ἐκκλησία βλέποντας τὰ τέκνα της, χωρὶς ποιµένα, διασκορπισµένα στοὺς πέντε ἀνέµους, συντετριµµένη, θέλοντας νὰ ἀνακουφίσει ὅλους τοὺς χειµαζοµένους ποὺ ξενιτεύτηκαν µέχρι τὶς εὐλογηµένες ἀκτὲς τῆς Ἀµερικῆς γιὰ νὰ ξεκινήσουν µιὰ νέα ζωή, ἔθεσε τὴ διαποίµανσή τους κατευθείαν ὑπὸ τὴ µητρική της σοφία καὶ ποιµαντικὴ εὐθύνη.

Γιὰ αὐτὸ τὸ λόγο, στὴν Ἀµερικὴ ἔχουµε χρέος νὰ µὴ ξεχνοῦµε τὸ ὁλοκαύτωµα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, καθὼς οἱ ρίζες µας εἶναι ριζωµένες στὴ στάχτη τῶν προγονικῶν µας τόπων, ποτισµένες µὲ τὸ αἷµα καὶ τὰ δάκρυα τῶν µαρτύρων καὶ τῆς προσφυγιᾶς, προεξάρχοντος τοῦ ἱεροµάρτυρος Χρυσοστόµου Μητροπολίτου Σµύρνης. Τὸ µαρτύριό του προηγήθηκε τῆς πυρπολήσεως αὐτῆς τῆς θαυµάσιας πόλης, γνωστῆς ἀπὸ τὸ βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως, πρὸς τὸν ὁποῖο ὁ Κύριος εἶπε: «γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου, καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς» (Ἀποκάλυψις Ἰωάννου 2:10). Οἱ πρόγονοί µας εἶχαν βαθιὰ πίστη, στεφανώθηκαν ἀπὸ τὸ Θεό καὶ δὲν πρέπει νὰ ξεχνοῦµε ὅτι ὑπέφεραν γιὰ τὸ ὄνοµα τοῦ Χριστοῦ καὶ γιὰ τὴν ἁγία του Ἐκκλησία.

Ἂς µὴ ξεχνοῦµε λοιπόν, ἰδίως αὐτὸ τὸ ἔτος τῆς ἑκατονταετηρίδας αὐτοὺς ποὺ χάθηκαν καὶ τὸ λόγο γιὰ τὸν ὁποῖο χάθηκαν. Ἂς προσευχηθοῦµε γιὰ τὴν ἀνάπαυση τῶν ψυχῶν τους. Ἂς µνηµονεύσουµε σήµερα ὅλους αὐτοὺς ποὺ οἱ θυσίες τους ὁδήγησαν στὴ δηµιουργία τῆς Ἐκκλησίας µας στὴν Ἀµερικὴ καὶ ἁπανταχοῦ τῆς γῆς, διότι ἂν καὶ «σποδὸν ὡσεὶ ἄρτον ἔφαγον καὶ πόµα µετὰ κλαυθµοῦ ἐκίρνων», αὐτοὶ καὶ οἱ ἀπόγονοί τους ἐκπλήρωσαν µία ἄλλη ρήση τῶν προφητῶν, µὲ τὴν πίστη τους, τὴν ὑποµονή τους καὶ τὶς ὑπηρεσίες τους. Ἀντάλλαξαν «δόξαν ἀντὶ σποδοῦ» (Ἠσαΐας 61:3) καὶ ἡ κληρονοµιά τους µένει ἕως τῆς σήµερον. Ἔχουµε χρέος νὰ τοὺς µνηµονεύουµε ἐκφράζοντας τὴν ἄπειρη εὐγνωµοσύνη µας πρὸς αὐτούς. Αἰωνία αὐτῶν ἡ µνήµη!

 

Μετὰ πατρικῶν εὐχῶν καὶ τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης,

† ὁ Ἀµερικῆς Ἐλπιδοφόρος