Skip to content. Skip to navigation
Personal tools
Sections

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 41η ΚΛΗΡΙΚΟΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Document Actions
  • 2 Ιουλίου 2012

    Ἀριθμ. Πρωτ. 398

    Ἱερώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Ἀμερικῆς, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ἀγαπητὲ ἀδελφὲ καὶ συλλειτουργὲ τῆς ἡμῶν Μετριότητος κύριε Δημήτριε, Ἱερώτατοι ἀδελφοὶ Μητροπολῖται – μέλη τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου, Θεοφιλέστατοι Ἐπίσκοποι, Εὐλαβέστατοι Ἱερεῖς καὶ Διάκονοι, Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες Ὀφφικίαλοι, Ἐντιμότατα μέλη τοῦ Ἀρχιεπισκοπικοῦ Συμβουλίου, Ἀξιότιμοι Πρόεδροι καὶ Μέλη τῶν Ἑλληνορθοδόξων Κοινοτήτων, τῆς Ἐθνικῆς Φιλοπτώχου καὶ ἁπαξάπαντες οἱ συγκροτοῦντες τὴν ΜΑ΄ Κληρικολαϊκὴν Συνέλευσιν τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς, χάρις ὑμῖν εἴη καὶ εἰρήνη παρὰ Θεοῦ, παρ’ ἡμῶν δὲ εὐχὴ καὶ εὐλογία.

    "Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου ἐπὶ πάσῃ τῇ μνείᾳ ὑμῶν, πάντοτε ἐν πάσῃ δεήσει μου ὑπὲρ πάντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς τὴν δέησιν ποιούμενος ἐπὶ τῇ κοινωνίᾳ ὑμῶν εἰς τὸ εὐαγγέλιον ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἄχρι τοῦ νῦν [...]" (Φιλιπ. α΄ 3-5).

    Δοξάζομεν καὶ εὐχαριστοῦμεν, ἐν πρώτοις, τῷ Κυρίῳ, Ὅστις κατηξίωσε καὶ πάλιν τὴν ἡμετέραν Μετριότητα ἵνα ἀπευθύνωμεν τοὺς παρόντας ἀδελφικοὺς καὶ πατρικοὺς λόγους ἀγάπης καὶ μεταφέρωμεν ὑμῖν τὴν εὐλογίαν καὶ εὐχὴν τῆς Μητρὸς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας κληρικοὶ καὶ μέλη ἐκλεκτὰ ηὐλογήθητε ἵνα εἶσθε καὶ ἵνα διακονῆτε τῷ ἐν Ἡνωμέναις Πολιτείαις Ἀμερικῆς Ὀρθοδόξῳ ποιμνίῳ, ὑπὸ τὴν ποιμαντορικὴν εὐθύνην καὶ ἄγρυπνον μέριμναν τοῦ Ἱερωτάτου Ἀρχιεπισκόπου ὑμῶν καὶ λίαν ἀγαπητοῦ ἐν Κυρίῳ ἀδελφοῦ καὶ συλλειτουργοῦ ἡμῶν κυρίου Δημητρίου καὶ τῶν συνεργατῶν αὐτοῦ Μητροπολιτῶν, Ἐπισκόπων, ἱερέων, διακόνων καὶ λοιπῶν κοινοταρχῶν καὶ λαϊκῶν στελεχῶν τοῦ Ἱεροῦ Περιβόλου τῆς ἐν Ἀμερικῇ ὑπὸ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ἱερᾶς τοῦ Κυρίου ὁλκάδος ταύτης.

    Ὁλοκάρδιον ἀπευθύνομεν ὑμῖν, Ἱερώτατε καὶ πολυφίλητε ἀδελφέ, Ἀρχιεπίσκοπε Ἀμερικῆς, καὶ δι' ὑμῶν παντὶ τῷ πληρώματι τῆς Ἱερᾶς Ἑλληνορθοδόξου Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς χαιρετισμὸν καὶ ἔνθερμον πέμπομεν πρὸς ὑμᾶς τὴν Πατριαρχικὴν ἡμῶν εὐλογίαν ἐπὶ τῇ ἐπιμελεῖ ὀργανώσει καὶ ἤδη πραγματοποιήσει τῆς ΜΑ΄ Κληρικολαϊκῆς ὑμῶν Συνελεύσεως, τῆς μεγάλης ταύτης ὁμογενειακῆς συγκεντρώσεως, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἐν ἑνὶ πνεύματι καὶ μιᾷ καρδίᾳ ἀναπέμπονται δεήσεις καὶ εὐχαριστίαι πρὸς τὸν δοτῆρα παντὸς ἀγαθοῦ Κύριον ἡμῶν δι' ὅσα παρέχει ἡμῖν ἐν τῇ ἀγαθότητι καὶ τῷ ἐλέει Αὐτοῦ, καὶ συγχρόνως μελετῶνται, ἐξετάζονται καὶ θεωροῦνται τὰ ἀπασχολοῦντα τὴν Ἱερὰν Ἐπαρχίαν ταύτην, τὸν πιστὸν λαὸν αὐτῆς καὶ τὰς ἐπὶ μέρους Κοινότητας καὶ τὰ πολυπληθῆ Ἱδρύματά της, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὴν ἐν Βοστώνῃ Ἱερὰν Θεολογικὴν Σχολὴν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ζητήματα καὶ ὑποθέσεις.

    Ὁ κατηξιωμένος θεσμὸς τῶν Κληρικολαϊκῶν Συνελεύσεων, διακονηθεὶς ὑπὸ τῶν σοφῶν προκατόχων ὑμῶν, ἅγιε ἀδελφέ, καὶ μάλιστα ὑπὸ τοῦ ἀοιδίμου ἐκ τῶν προκατόχων ἡμῶν Πατριάρχου Ἀθηναγόρου, ἐν συνεχείᾳ δὲ καὶ ἐπὶ μίαν τριακονταετίαν καὶ πλέον ὑπὸ τοῦ κλεΐσαντος τὸν Θρόνον τῆς Ἐπαρχίας ταύτης μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἰακώβου Κουκούζη, τοῦ καὶ ὁμοπατρίου τῆς ἡμετέρας Μετριότητος, προσήνεγκε μεγίστας ὑπηρεσίας καὶ διακονίαν εἰς τὴν ἑνότητα, τὴν ὀργάνωσιν καὶ τὴν πρόοδον ἐν πᾶσι τοῖς τομεῦσι τῆς μεγάλης ταύτης Ἐπαρχίας τοῦ καθ' ἡμᾶς Οἰκουμενικοῦ Θρόνου.

    Θέμα τῆς Κληρικολαϊκῆς ταύτης Συνελεύσεως εἶναι "ὁ Θεὸς μᾶς ἐδιάλεξε καὶ μᾶς ὥρισε νὰ πορευθοῦμε καὶ νὰ φέρουμε καρπούς", βασιζόμενον εἰς τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου "οὐχ ὑμεῖς με ἐξελέξασθε, ἀλλ' ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς καὶ ἔθηκα ὑμᾶς ἵνα ὑμεῖς ὑπάγητε καὶ καρπὸν φέρητε" (Ἰωάν. ιε΄ 16).

    Ἡ ἀποστολὴ καὶ τὸ καθῆκον ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν ὅπως φέρωμεν καρποὺς ἀξίους τῆς ἡμετέρας κλήσεως πρέπει νὰ διεγείρῃ ἡμᾶς εἰς τὴν ἀναζήτησιν τοῦ εἴδους καὶ τοῦ πλήθους τῶν καρπῶν, τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ παραγάγωμεν. Καὶ ἔχομεν ἐνώπιον ἡμῶν δύο κατευθύνσεις ἐργασίας ἵνα φέρωμεν: Πρῶτον, καρποὺς εἰς βάθος πνευματικῆς καλλιεργείας καὶ ἀρετῆς· καρποὺς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τὸν ἄνθρωπον, ἁγιότητος καὶ σοφίας καὶ πάσης ἀρετῆς. Καί, δεύτερον, καρποὺς εἰς πλάτος, διὰ τῆς προσελκύσεως εἰς Χριστὸν τῶν συνανθρώπων μας, οἱ ὁποῖοι εἴτε δὲν γνωρίζουν τι περὶ Αὐτοῦ, εἴτε εἶναι ἀνεπαρκῶς ἢ λελανθασμένως πληροφορημένοι περὶ Αὐτοῦ.

    Οἱ εἰς βάθος καρποὶ ἀναφέρονται ὑπὸ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου εἰς τὴν πρὸς Γαλάτας Ἐπιστολὴν αὐτοῦ (ε΄, 22) ὡς ἑξῆς: "ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πρᾳότης, ἐγκράτεια". Διὰ τὴν παραγωγὴν τῶν καρπῶν τούτων, ἡ προσπάθεια καὶ ὁ ἀγὼν ἡμῶν πρέπει νὰ εἶναι συνεχής, διότι ἄνευ αὐτῶν δὲν εἴμεθα καλοὶ χριστιανοὶ καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν  δυνάμεθα νὰ προσελκύσωμεν τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν εἰς Χριστόν, ὡς ὀφείλομεν.

    Ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξος ἡμῶν Ἐκκλησία ὑπῆρξεν ἀνέκαθεν ἱεραποστολική. Πάντοτε ἐκήρυττε καὶ κηρύττει τὸν Ἀναστάντα Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν σωτῆρα καὶ λυτρωτὴν τοῦ κόσμου, καὶ πάντοτε προσεδέχετο εἰς τοὺς κόλπους αὐτῆς πάντας τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ ἤνοιγεν εἰς αὐτοὺς τὰς πύλας αὐτῆς.

    Εἶναι γνωστόν, ἐκ τῆς ἱστορίας τῆς ἡμετέρας Ὀρθοδόξου παραδόσεως, ὅτι ἡ Μήτηρ πάντων ἡμῶν Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἡ Ἐκκλησία τῶν τοῦ Χριστοῦ πενήτων, τὸ μαρτυρικὸν Φανάριον, ἐξεχριστιάνισε τὰ γένη τῶν Σλάβων, διὰ τῶν Ἁγίων Θεσσαλονικέων τὴν καταγωγὴν Ἰσαποστόλων Κυρίλλου καὶ Μεθοδίου· ὅτι προσέφερε τὴν ἐν Χριστῷ ἀλήθειαν, ὁδὸν καὶ ζωὴν εἰς πάντας τοὺς λαούς· καὶ ὅτι συνεχίζει τὴν ἱεραποστολικὴν αὐτῆς προσπάθειαν καὶ σήμερον εἰς πάντα τὰ μήκη καὶ πλάτη τῆς γῆς, εἰς τὰς Ἀσιατικάς, Ἀμερικανικάς, Αὐστραλιανὰς καὶ Εὐρωπαϊκὰς Χώρας.

    Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην, ἡ καθ' ὑμᾶς Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀμερικῆς, περιλαμβάνουσα πολυαρίθμους ὠργανωμένας Κοινότητας μετ' ἰδιοκτήτων καλλιμαρμάρων Ἱερῶν Ναῶν, πλήρως ἐξωπλισμένων, καὶ κοινοτικῶν αἰθουσῶν, ὡς καὶ πληθὺν κοινωφελῶν Ἱδρυμάτων, ἀποτελεῖ καὶ εἶναι ὁ ἐνδεδειγμένος φορεὺς τῆς προσελκύσεως εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Αὐτοῦ Ἐκκλησίαν τῶν ἀνθρώπων τῆς μεγάλης ταύτης καὶ εὐημερούσης Ἀμερικανικῆς Ἠπείρου, πολλοὶ ἐκ τῶν ὁποίων ἂν καὶ ἤκουσαν καὶ ἐπληροφορήθησαν περὶ τοῦ Χριστοῦ, ἵστανται ἀδιάφοροι ἐνώπιον Αὐτοῦ.

    Βεβαίως, δὲν παραγνωρίζομεν τὰς προσπαθείας καὶ τῶν λοιπῶν ἐν Ἀμερικῇ ἐγκατεστημένων Ὀρθοδόξων παροικιῶν, ἀλλὰ τονίζομεν ἅπαξ ἔτι, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ὑπὸ πάντων τῶν μελῶν τῆς Ἱερᾶς Ἑλληνορθοδόξου Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς ὅλως ἰδιαιτέρα προσοχὴ εἰς τὸ καθῆκον ὑμῶν τοῦτο, ὅπως ἀνοίξητε τὰς πύλας τῶν καρδιῶν ὑμῶν εἰς ὅλους τοὺς ἐν Ἀμερικῇ ποθοῦντας ἵνα γνωρίσουν τὸν Χριστὸν καὶ τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν Του. Θὰ εἶναι τοῦτο μέγα ἱεραποστολικὸν ἐπίτευγμα, τὸ ὁποῖον ὡς εὔχυμος καρπὸς θὰ θρέψῃ τὴν Ἐκκλησίαν. Ἐὰν δὲν παραγάγωμεν καρποὺς καλοὺς εἰς τὸν τομέα τοῦτον, κινδυνεύομεν νὰ χαρακτηρισθῶμεν ὡς ἄκαρπος συκῆ καὶ νὰ ξηρανθῶμεν ἐλλείψει καρποφορίας. Ἡ ἐσωστρέφεια εἶναι καλὴ ὅταν ἀφορᾷ εἰς τὴν αὐτοκριτικὴν ἡμῶν αὑτῶν, ἀλλ' εἶναι οὐχὶ θεμιτὴ καὶ ἀπορριπτέα ὅταν ἀπασχολῇ ὑπερβολικῶς καὶ ἐμποδίζῃ ἡμᾶς ἵνα ἀνοίξωμεν τὴν ἡμετέραν Ἐκκλησίαν πρὸς τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ γνωρίσουν καὶ νὰ εἰσέλθουν εἰς αὐτήν.

    Ἔχομεν τὴν βεβαιότητα πάντες οἱ ἐν τῷ Ἁγιωτάτῳ Ἀποστολικῷ καὶ Πατριαρχικῷ Οἰκουμενικῷ Θρόνῳ καὶ ἡ ἡμετέρα Μετριότης προσωπικῶς, ὡς γιγνώσκουσα καλῶς τὰ ἐν Ἀμερικῇ ἡμέτερα Ὀρθόδοξα κοινοτικὰ πράγματα καὶ ὡς παρακολουθοῦσα μετὰ στοργῆς καὶ εὐαρεσκείας τὴν συνεχῆ πρὸς τὰ πρόσω ἐξέλιξιν τῆς Ἑλληνορθοδόξου Ἀρχιεπισκοπῆς ὑπὸ τὴν πεφωτισμένην πνευματικὴν καθοδήγησιν τοῦ κατὰ πάντα ἀξίου καὶ πλουτοῦντος εἰς χαρίσματα καὶ τάλαντα, ἐναρέτου καὶ ἀξιοσεβάστου Ἱερωτάτου ἀδελφοῦ κυρίου Δημητρίου, ὅτι ἅπαν τὸ χριστεπώνυμον πλήρωμα αὐτῆς κατανοεῖ καὶ ἀποδέχεται ὅτι πράγματι ἡ καρποφορία, περὶ τῆς ὁποίας ἀσχολεῖται ἡ παροῦσα Κληρικολαϊκὴ Συνέλευσις,  πρέπει νὰ εἶναι ὄντως διπλῆ, εἰς βάθος καὶ εἰς πλάτος κατὰ τὰ ἀνωτέρω λεχθέντα. Ἐὰν πρὸς ἀμφοτέρας τὰς ὄψεις  ταύτας τῆς εἰς Χριστὸν καρποφορίας ἡμῶν ἀποβλέψωμεν, ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ θὰ ἔλθῃ πλουσία ἐφ' ἡμᾶς καὶ θὰ ἴδωμεν τὴν τοπικὴν ταύτην Ἐκκλησίαν ἀναζωογονημένην καὶ νεάζουσαν καὶ πρὸς νέας κορυφὰς ἐπιτυχῶν προσπαθειῶν πορευομένην.

    Ὁ ταλαίπωρος κόσμος, καὶ δὴ ἐν τῇ χώρᾳ ταύτῃ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, πολλὰ ἀναμένει ἐξ ὑμῶν, θεωρῶν τὴν ὑμετέραν ἀποστολὴν οὐρανίαν καὶ θεϊκήν. Βλέπετε ὅτι ἐπὶ παγκοσμίου ἐπιπέδου τὰ πολιτικοκοινωνικὰ σχήματα καὶ αἱ ἰδεολογίαι καταρρέουν καὶ ἀφήνουν τὰς θεοπλάστους ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων ἀπηλπισμένας καὶ πεινώσας τὴν ἀλήθειαν τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ. Ὑμεῖς πάντες, ἀξιωθέντες, Χάριτι Θεοῦ, νὰ εἶσθε μέλη τίμια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ μάλιστα πολλοὶ ἐξ ὑμῶν ἐνδεδυμένοι τὸν ποδήρη χιτῶνα τῆς Ἀρχιερατείας καὶ τῆς Ἱερατείας, ἂς μὴ ἀπελπίσητε ὅσους προσβλέπουν εἰς ὑμᾶς μετὰ πολλῆς τῆς προσδοκίας.

    Ἱερώτατε καὶ πολυτίμητε ἀδελφὲ ἅγιε Ἀμερικῆς, Ἱερώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι Ἀδελφοί, Πατέρες καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητὰ τῆς ἡμετέρας Μετριότητος, "κλήσεως ἐπουρανίου μέτοχοι" (Ἑβρ. γ΄, 1),

    Μὴ ἔχοντες  τὴν πνευματικὴν χαρὰν τῆς καὶ μετὰ σώματος συμμετοχῆς εἰς τὰς ἐργασίας τῆς ὑμετέρας Κληρικολαϊκῆς Συνελεύσεως, ἀποστέλλομεν πρὸς ὑμᾶς ὡς ἡμέτερον Πατριαρχικὸν Ἀντιπρόσωπον τὸν λίαν ἀγαπητὸν ἀδελφὸν καὶ συλλειτουργὸν Ἱερώτατον Μητροπολίτην Τορόντο κύριον Σωτήριον, ὅστις θὰ μεταφέρῃ καὶ διὰ  ζώσης τὴν εὐλογίαν καὶ τὰ ἀγαθὰ αἰσθήματα τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας καὶ ἡμῶν προσωπικῶς πρὸς πάντας ὑμᾶς καὶ ἰδιαιτέρως πρὸς ἕνα ἕκαστον ἐξ ὑμῶν. Ἡμεῖς, ἐγκαρδίως, ἀδελφικῶς καὶ πατρικῶς, ἐκφράζοντες τὰς εὐχαριστίας, τὴν εὐγνωμοσύνην, τὴν εὐαρέσκειαν καὶ τὸν δίκαιον ἔπαινον τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας δι'  ὅσα ἐπετελέσθησαν ἐν τῷ Ἀμπελῶνι τούτῳ τοῦ Κυρίου ἀπ' ἀρχῆς καὶ ἰδίᾳ κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν ἀπὸ τῆς συγκλήσεως τῆς προηγουμένης ἀναλόγου συναντήσεως, θὰ εὐχώμεθα διὰ τὴν ὁσημέραι πνευματικὴν πρόοδον ὑμῶν καὶ θὰ χαιρώμεθα πληροφορούμενοι περὶ αὐτῆς παρὰ τοῦ Ἱερωτάτου Ποιμενάρχου ὑμῶν.

    Εἴθε ὁ ἐκ τάφου ἀνατείλας Κύριος ἡμῶν νὰ ἀξιώσῃ ἅπαντας ἵνα γένησθε ὁμοτράπεζοι εἰς τὸ ἐπουράνιον καὶ νοερὸν Θυσιαστήριον τῆς Ἄνω Ἱερουσαλήμ, μετὰ πάντων τῶν Ἁγίων.

    Εἴθε ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ταῖς θερμαῖς ἱκεσίαις τῆς Κυρίας ἡμῶν Θεοτόκου, τοῦ Τιμίου Προδρόμου καὶ τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου, νὰ σκέπῃ πάντας ὑμᾶς καὶ νὰ χαρίζῃ εἰς ὑμᾶς ὑγείαν  σώματος καὶ ψυχῆς, καὶ φωτισμὸν εἰς τὸ πράττειν πάντοτε τὸ εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ.

    "Εἰρήνη τοῖς ἀδελφοῖς καὶ ἀγάπη μετὰ πίστεως ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ χάρις μετὰ πάντων τῶν ἀγαπώντων τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν ἀφθαρσίᾳ∙ ἀμήν" (Ἐφ. ς΄ 23-24).

    Document Actions